{"id":41,"date":"2021-08-30T13:38:26","date_gmt":"2021-08-30T11:38:26","guid":{"rendered":"https:\/\/teologianadywanie.wordpress.com\/?page_id=41"},"modified":"2021-08-30T13:38:26","modified_gmt":"2021-08-30T11:38:26","slug":"dywanowe-madrosci","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.teologianadywanie.pl\/?page_id=41","title":{"rendered":"Dywanowe m\u0105dro\u015bci"},"content":{"rendered":"\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Zer\u00f3wka. Majka przez ca\u0142e zaj\u0119cia sprawia wra\u017cenie bardzo smutnej, momentami wyra\u017anie walczy ze \u0142zami. Nie chc\u0105c jej zawstydza\u0107 przy grupie, podchodz\u0119 do niej po przed wyj\u015bciem i pytam o pow\u00f3d smutku. Dziewczynka, ju\u017c teraz \u0142kaj\u0105c m\u00f3wi:<\/p>\n\n\n\n

– Prosz\u0119 pani, bo ja mam m\u0142odsz\u0105 siostr\u0119, ma trzy lata. Napisa\u0142am sw\u00f3j list do \u015bwi\u0119tego Miko\u0142aja i jej te\u017c napisa\u0142am, ale… Miko\u0142aj nie zabra\u0142 naszych lit\u00f3w, bo moja siostra by\u0142a niegrzeczna. A ja si\u0119 tak bardzo staram by\u0107 dobra! Ale i tak mojego listu te\u017c nie zabra\u0142, chocia\u017c pomagam siostrze…<\/p>\n\n\n\n

Po kr\u00f3tkiej modlitwie w duchu i pro\u015bbie do Jezusa, \u017ceby pom\u00f3g\u0142 mi znale\u017a\u0107 w\u0142a\u015bciwe s\u0142owa w tej sytuacji, uda\u0142o mi si\u0119 jako\u015b „wyt\u0142umaczy\u0107” Miko\u0142aja. Jednak ta sytuacja jest tylko kolejnym dowodem na nasz – doros\u0142ych – bark uwa\u017cno\u015bci na to, co m\u00f3wimy, nawet w pozornie s\u0142usznej sprawie zmotywowania m\u0142odszego dziecka do zrobienia czego\u015b, czego oczekujemy. To my kszta\u0142tujemy obraz Boga w sercach i g\u0142owach dzieci. Ten z osob\u0105, kt\u00f3rej przyjaciel (\u015bw. Miko\u0142aj) karze kogo\u015b za b\u0142\u0119dy drugiego i kocha bezwarunkowo, nie jest na pewno obrazem naszego Boga.<\/p>\n\n\n\n

„Zaprawd\u0119, powiadam wam: Wszystko, czego nie uczynili\u015bcie jednemu z tych najmniejszych, tego\u015bcie i Mnie nie uczynili.” (Mt 25,45). Trzeba by\u0107 uwa\u017cnym na potrzeby tych „najmniejszych”, bo krzywdy tym wyrz\u0105dzone mog\u0105 zosta\u0107 na ca\u0142e \u017cycie i odbi\u0107 si\u0119 na obrazie Pana Boga.<\/em><\/mark><\/strong><\/p>\n\n\n\n

\n\n\n\n
\n\n\n\n

Najstarsza grupa, znamy si\u0119 od dawna. Bardzo weseli i roz\u015bpiewani. Wystarczy rzuci\u0107 tytu\u0142, i ju\u017c zaczynaj\u0105 ch\u00f3rem \u015bpiewa\u0107. Po kolejnej tego typu „akcji”, gdzie nie zd\u0105\u017cy\u0142am nawet si\u0119gn\u0105\u0107 po gitar\u0119, m\u00f3wi\u0119 z powa\u017cn\u0105 acz zatroskan\u0105 min\u0105:<\/p>\n\n\n\n

– Moi kochani, prosz\u0119 was, poczekajcie z tym \u015bpiewem na mnie! Ja te\u017c bym chcia\u0142a za\u015bpiewa\u0107 z wami, ale jestem ju\u017c stara, nie zbieram si\u0119 tak szybko do dzia\u0142ania, miejcie na mnie wzgl\u0105d!<\/p>\n\n\n\n

Ca\u0142a grupa pogr\u0105\u017ca si\u0119 w ciszy. Jednak Wiktoria, siedz\u0105ca ko\u0142o mnie, z r\u00f3wnie powa\u017cn\u0105 i zatroskan\u0105 min\u0119 m\u00f3wi:<\/p>\n\n\n\n

– Niech si\u0119 pani nie martwi, ja kocham starych ludzi! – i przytula si\u0119 do mnie. Grupa kiwaniem g\u0142owy potwierdza s\u0142owa kole\u017canki. A ja? C\u00f3\u017c, albo musz\u0119 przesta\u0107 tak \u017cartowa\u0107, albo zacz\u0105\u0107 powa\u017cnie traktowa\u0107 sw\u00f3j PESEL…<\/p>\n\n\n\n

\n\n\n\n
\n\n\n\n

Katechezy przed Uroczysto\u015bci\u0105 Wszystkich \u015awi\u0119tych. Nie da si\u0119 unikn\u0105\u0107 tematu \u015bmierci… W zer\u00f3wce:<\/p>\n\n\n\n

– Prosz\u0119 pani, bo moja babcia ju\u017c umar\u0142a, a wcale nie by\u0142a chora… – m\u00f3wi Ola ze smutn\u0105 min\u0105.<\/p>\n\n\n\n

– Tak si\u0119 zdarza, \u017ce ludzie umieraj\u0105 nie tylko przez choroby… – m\u00f3wi\u0119, \u017ceby nie rozwija\u0107 bardzo tematu. Do rozmowy w\u0142\u0105cza si\u0119 Roch:<\/p>\n\n\n\n

– No, moja mama m\u00f3wi, \u017ce jak kto\u015b jest g\u0142upi, na to te\u017c mo\u017ce umrze\u0107! – m\u00f3wi tonem znawcy.<\/p>\n\n\n\n

Trzeba nieustannie zdobywa\u0107 m\u0105dro\u015b\u0107, \u017ceby g\u0142upim nie umrze\u0107:-) a najgorsza g\u0142upota jest wtedy, kiedy m\u00f3wi si\u0119 „w swoim sercu<\/em>: \u00abNie ma Boga\u00bb” (Ps 53,2)<\/em><\/mark><\/strong>.<\/p>\n\n\n\n

\n\n\n\n
\n\n\n\n

Starszaki (4-6 lat), uwielbiaj\u0105 historie, zwykle komentuj\u0105 to, co us\u0142ysz\u0105. M\u00f3wimy o s\u0142uchaniu. Zaczynam opowiada\u0107 histori\u0119 Noego – jak wiadomo, historie z Biblii najlepsze s\u0105! A poniewa\u017c dzieci kojarz\u0105, \u017ce w Biblii s\u0105 dwie cz\u0119\u015bci z historiami, te z czas\u00f3w Pana Jezusa i te zanim Pan Jezus urodzi\u0142 si\u0119 w Betlejem m\u00f3wi\u0119, \u017ce Noe mieszka\u0142 na ziemi przed Panem Jezusem.<\/p>\n\n\n\n

– A kiedy to by\u0142o? – pada pytanie z ko\u0142a.<\/p>\n\n\n\n

– Duuuu\u017co przed Panem Jezusem, setki lat! – odpowiadam.<\/p>\n\n\n\n

– No ale ile to jest… – dociekliwe umys\u0142y nie odpuszczaj\u0105.<\/p>\n\n\n\n

– Tyle, \u017ce wtedy nie by\u0142o ani komputer\u00f3w, ani samochod\u00f3w. Nawet smartfon\u00f3w nie by\u0142o! – t\u0142umacz\u0119 najbardziej obrazowo, jak mog\u0119 (w ko\u0144cu dla dzieci kwestia nast\u0119pstwa czasowego jest naprawd\u0119 trudna).<\/p>\n\n\n\n

– O, to mo\u017ce m\u00f3j dziadek zna\u0142 tego Noego! Musz\u0119 w domu zapyta\u0107… – pada odpowied\u017a.<\/p>\n\n\n\n

Historia na pierwszy rzut oka (ucha?) jedna z wielu weso\u0142ych, kt\u00f3re s\u0142yszymy codziennie na zaj\u0119ciach. Ale dla mnie pi\u0119knie pokazuje, \u017ce te wszystkie historie, kt\u00f3re dla nas, doros\u0142ych, s\u0105 ju\u017c cz\u0119sto tylko opowie\u015bciami bez wi\u0119kszego znaczenia (albo z wi\u0119kszym, ale jedynie symbolicznym znaczeniem), dla dzieci s\u0105 bardzo \u017cywe, bliskie, wr\u0119cz codzienne. Jak Pan B\u00f3g. On po prostu JEST.<\/em><\/span><\/strong><\/p>\n\n\n\n

\n\n\n\n
\n\n\n\n

Najm\u0142odsza grupa, dwa i p\u00f3\u0142 oraz trzylatki. Z po\u0142ow\u0105 znamy si\u0119 ju\u017c od roku, po\u0142owa przysz\u0142a do przedszkola we wrze\u015bniu. Starsze dzieci – zadowolone, \u017ce s\u0105 ju\u017c doros\u0142ymi przedszkolakami – pomagaj\u0105 m\u0142odszym, t\u0142umacz\u0105 jak siedzie\u0107, g\u0142o\u015bno \u015bpiewaj\u0105, odpowiadaj\u0105. Wszystkie dzieciaki, roze\u015bmiane po zaj\u0119ciach, \u017cegnaj\u0105 si\u0119 z Panem Jezusem, machaj\u0105 do figurki i do mnie, a ja chowam do plecaka wszystkie pomoce. Nagle Bartu\u015b, z tych starszych, pyta: <\/p>\n\n\n\n

– A gdzie Maryja? Maryja to jest mama!<\/p>\n\n\n\n

Na co wo\u0142a Oskarek: <\/p>\n\n\n\n

-A Pan B\u00f3g to jest tata!<\/p>\n\n\n\n

Ja zadowolona, chwal\u0119 wszystkich i m\u00f3wi\u0119 z u\u015bmiechem: <\/p>\n\n\n\n

-Jak wy wszystko wiecie i pami\u0119tacie, brawo!<\/p>\n\n\n\n

W tym momencie Oskar patrzy na mnie zdziwiony i m\u00f3wi z wielkim wyrzutem, rozk\u0142adaj\u0105c r\u0119ce na boki: <\/p>\n\n\n\n

-No przecie\u017c nam to powiedzia\u0142a\u015b!!<\/p>\n\n\n\n

Mora\u0142 z tego taki, \u017ce dzieci naprawd\u0119 s\u0142uchaj\u0105. Wa\u017cne, \u017ceby s\u0142ysza\u0142y od nas dobre rzeczy, bo z pewno\u015bci\u0105 b\u0119d\u0105 je pami\u0119ta\u0107, nawet po d\u0142u\u017cszym czasie – w ko\u0144cu wakacje dla takich maluch\u00f3w to<\/em> szmat czasu.<\/em><\/mark><\/strong><\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n
\n\n\n\n
<\/div>\n\n\n\n
<\/div>\n\n\n\n
\n
<\/div>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Zer\u00f3wka. Majka przez ca\u0142e zaj\u0119cia sprawia wra\u017cenie bardzo smutnej, momentami wyra\u017anie walczy ze \u0142zami. Nie chc\u0105c jej zawstydza\u0107 przy grupie, podchodz\u0119 do niej po przed wyj\u015bciem i pytam o pow\u00f3d smutku. Dziewczynka, ju\u017c teraz \u0142kaj\u0105c m\u00f3wi: – Prosz\u0119 pani, bo ja mam m\u0142odsz\u0105 siostr\u0119, ma trzy lata. Napisa\u0142am sw\u00f3j list do \u015bwi\u0119tego Miko\u0142aja i jej […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-41","page","type-page","status-publish","hentry"],"jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.teologianadywanie.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/41","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.teologianadywanie.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.teologianadywanie.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.teologianadywanie.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.teologianadywanie.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=41"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.teologianadywanie.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/41\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.teologianadywanie.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=41"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}